voor Liza

 

Mijn boosheid is enorm,

past alleen maar in een heel groot gedicht.

Maar ik ben een kleine dichter.

 

Ik riep heel mijn boosheid bij elkaar

Grote zussen

Klasgenoten

Collega’ s

Het liep al snel vol.

 

“Jullie kunnen er niet allemaal in.

Ik heb maar een klein gedicht.

En als je niet weg wilt gaan,

wacht dan maar tot mijn boosheid een ons weegt.”

 

En daar staan ze dan.

 

Maar ik zie dat niet iedereen er is.

Het lief dat weg ging

De nymf waar ik alleen van mocht dromen

 “Blij dat jullie niet zijn gekomen.

Jullie wil ik niet in een boos gedicht.”

 

Heeft iemand nog mooie weemoed over?