In het begin was het woord lief,

en dat bleef het.

Het was een lieve lust, zo liefde het.

 

Jammer dat het niet zo ging.

 

Liefen is geen werkwoord, lieven ook niet.

We kunnen niet thuis komen, moe maar voldaan:

“Goed geliefd vandaag”.

 

Het is geen werk, maar het is wel nodig.

En er is niemand die je vertelt hoe.

De school leert je alles voor het latere leven,

en de liefde is voor achter het fietsenhok.

 

Liefde, je was beter nooit een woord geworden.

In een woord lig je vast, en dan lopen ze met je weg.

Ze plakken je op iets anders, zetten je in een boek.

 

Als je dan maar weg gaat smijten ze weer andere woorden:

“aanstootsteen!”, “zedenrot!”,  Wees maar blij,

het is nog  geen rotte vis is, of stenen.

En je wilde alleen maar lief zijn.

 

Woorden worden niet graag gesmeten,

Maar als  we heel voorzichtig zijn,

mogen we dan zachtjes tegen  iemand

“je bent lief” zeggen?