Poes deed het voor.
Na al die seizoenen buiten
achter op het het land
nog twee dagen in de zon
van de eerste straal
tot de laatste
en toen viel hij s’nachts
van zijn kussen.

Klaar.

Zou ik dat kunnen?
Of moet ik eerst opgesloten,
afgesponst,
niet meer weten wie die anderen zijn
en wie ikzelf ben?

Nee, dat moet ik niet.
Maar nou kan ik het poes niet meer vragen
hoe het moet.